Ufaklık

Saadetli günlerden biriydi. Peygamber
Efendimiz (ASM), yanında Ebu Hureyre olduğu halde, saadetli hanesinden çıktı. Nereye gidileceğine dair hiçbir şey buyurmadı. Öylece çarşıya kadar yürüdüler. Oradan da, Fatıma annemizin hanesine geliverdiler.

Peygamberimiz (ASM), evin dışında bir yerde oturup içeriye seslendi: “Ufaklık evde mi? Ufaklık evde mi?”

Sevgili torunu Hz. Hasan’ı kastediyordu.
Mübarek annesi, galiba onu giydirip süslüyor,
saçını başını tarıyordu. Bir miktar gecikti. Derken, koşa koşa geldi ve dede ile torun birbirlerine sarıldılar. Allah’ın Resulü (ASM), torununu öpüp kokladı, sonra da şöyle dua etti:

“Allah’ım ben bunu seviyorum! Onu Sen de sev! Onu seveni de sev!” (Amin)

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(96 kelime)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.