Taiflilere dua

Taif’in mü’minlerin gönlünde hüzünlü bir hatırası vardır. Biricik Efendimiz (ASM) İslam’ın ilk yıllarında Taif ’e gidip, onları Allah’a iman etmeye ve peygamberliğini tanımaya çağırdığında, oranın halkı, çoluk çocuk kendisini taş ve tükürük yağmuruna tutarak kovmuştu.

Yıllar sonra, İslam kuvvetlenip, kabileleri şehirleri dize getirmeye başladığında sıra Taif’e geldi. Şehir kuşatıldı ancak, kuşatma uzadıkça uzuyordu. Ashabdan bazıları, Peygamber Aleyhisselam’a gelip, kuşatmanın bir an önce bitmesi ve Taif’in alınması için onlara beddua etmesini istediler.

Ancak, Peygamber Efendimiz (ASM) onlara o gün de beddua etmemişti, bu gün de etmedi. “Allah’ım!” dedi. “Taif halkını İslâm’ın zenginliği ile nimetlendir ve Medine’ye dost kıl!” Şüphesiz, onlara beddua etseydi, Allah kabul edecekti. Belki de dağlar onların üzerine sel gibi akacaktı.

Ancak o Rahmet Peygamberi (ASM) idi. Dua etmeyi tercih etti. Allah da duasını kabul etti. Taif, Müslüman oldu.

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(132 kelime)

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.