Hüseyin Abi, Sait Köşk

Yıllar yıllar önceydi. 1988 Şubatıydı. Kırılmıştım. Kırmışlardı. Kendimi Cihangir’deki evime zor atmıştım. Bir teselliye ihtiyacım vardı. Ağlıyordum. Keşke şu an Hüseyin Ağabey (Selim Gündüzalp) yanımda olsaydı dedim. Dememle birlikte kapı zili çaldı. Hüseyin Ağabey karşımdaydı.