O Bizim Cyrano’muzdu, Cihat Zafer

Bir dal fidan gibi sevda rüzgarlarında eğildiğim bir yaz akşamı, Bulvar’da usulca koluma girmişti. Manolyaların altından geçiyorduk. “Sana bir şarkı okuyayım mı?” demişti. Şarkı mı? Beklemiyordum. “Bir sabah bakacaksın ben yokum / Dünyayı al sana bırakıyorum” diyordu. Çok İstanbullu, çok yürekten bir sesi vardı. Sesinde…