Merhamet

PEYGAMBER EFENDİMİZ’İN (asm) sevgili
kızı Hz. Zeynep Validemizin oğlu Ali, ağır bir hastalığa
yakalanmıştı.
Belli ki, vefat edeceği saatler yakındı. Hz. Zeynep,
babacığını çağırdı. Resulullah (asm) geldi, evlerini
şereflendirdi.
Zeynep üzgündü, ev halkı üzgündü.
“Şüphesiz Allah’ın aldığı da, verdiği de kendisine
aittir. Allah’ın indinde her şeyin belirlenmiş bir eceli
vardır” buyurarak onları teselli etti.
Sonra torunu Ali’yi kucağına aldı. Ali, ruhunu
teslim etmek üzereydi. Resulullah (asm), ağlamaya
başladı. Mübarek gözlerinden inci taneleri gibi yaşlar
dökülüyordu.
Onun böyle ağladığını gören Sa’d b. Ubade, az
önce söylediği sözlerden sonra, neden üzülüp ağladığını
merak ediyordu, sordu:
“Yâ Resulallah senin bu halin nedir?”
Peygamber Aleyhisselam şöyle cevap verdi:
“Allah’ın, kullarının kalbine koyduğu bir merha81
mettir. Allah, kullarından ancak merhametli olanlara
merhamet eder!”
Az sonra Ali vefat etti ve cennetin bir kuşu
oldu.

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(128 kelime)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.