Kul peygamber

Sevgili Efendimiz (ASM), Sefa Tepesi’nde
Vahiy Meleği Cebrail’e:

“Ey Cebrail! Seni görevlendiren Allah’a yemin
ederim ki gece, evimde ne un ne de yiyecek başka bir şey vardı” dedi. Allah Resûlü’nün (asm) bu sözlerinin ardından gökler semasından—İbni Abbas’ın tabiriyle—bir duvarın yıkılışı gibi bir ses geldi.

Peygamber Aleyhisselam, endişelendi ve Cebrail’e: “Allah, kıyametin kopmasını mı emretti?” diye sordu. Cebrail: “Hayır! Allah, senin sözlerinden sonra yanına inmesi için Melek İsrafil’e emir verdi” dedi.

İsrafil Aleyhisselam, Peygamber Efendimiz’in (ASM) yanına geldi ve şöyle dedi: “Allah senin sözlerini işitti. Bunun için beni yeryüzünün hazinelerinin anahtarlarıyla birlikte sana gönderdi. Tihame dağları’nı zümrüt, yakut, altın ve gümüş yapıp, yanında gezdirmemi sana teklif etmemi emretti!” Emrini bekliyorum. Tercih senindir. İster hükümdar bir peygamber ol, istersen kul bir peygamber ol!”

Bu sırada Cebrail araya girdi ve: “Ey Allah’ın Elçisi! Rabbine karşı mütevazi ol” dedi. Peygamber Aleyhisselam, İsrafil’e tam üç kere: “Kul bir peygamber olmak istiyorum!” diye cevap verdi.

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(151 kelime)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.