Kul peygamber

SEVGİLİ EFENDİMİZ (asm), Sefa Tepesi’nde
Vahiy Meleği Cebrail’e:
“Ey Cebrail! Seni görevlendiren Allah’a yemin
ederim ki gece, evimde ne un ne de yiyecek başka
bir şey vardı” dedi.
Allah Resûlü’nün (asm) bu sözlerinin ardından
gökler semasından—İbni Abbas’ın tabiriyle—bir
duvarın yıkılışı gibi bir ses geldi.
Peygamber Aleyhisselam, endişelendi ve
Cebrail’e:
“Allah, kıyametin kopmasını mı emretti?” diye
sordu.
Cebrail:
“Hayır! Allah, senin sözlerinden sonra yanına
inmesi için Melek İsrafil’e emir verdi” dedi.
İsrafil Aleyhisselam, Peygamber Efendimiz’in
(asm) yanına geldi ve şöyle dedi:
“Allah senin sözlerini işitti. Bunun için beni yeryüzünün
hazinelerinin anahtarlarıyla birlikte sana
gönderdi. Tihame dağları’nı zümrüt, yakut, altın ve
gümüş yapıp, yanında gezdirmemi sana teklif etmemi
emretti!” Emrini bekliyorum. Tercih senindir.
İster hükümdar bir peygamber ol, istersen kul bir
peygamber ol!”
Bu sırada Cebrail araya girdi ve:
“Ey Allah’ın Elçisi! Rabbine karşı mütevazi ol”
dedi.
Peygamber Aleyhisselam, İsrafil’e tam üç kere:
“Kul bir peygamber olmak istiyorum!” diye cevap
verdi.

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(151 kelime)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.