İncil’in kapalı sayfaları

UTEYBE’NİN azadlı kölesi Sehl, annesinin ve
amcasının himayesinde bir yetim olup, İslam’ı kabulünden
önce, Hristiyan’dı ve de İncil okurdu.
Sehl o günlerine ait bir hatırasını şöyle anlatıyor:
“Amcamın İncil’ini alıp okurken, bir yaprağı çevireceğim
sırada, yazısı hoşuma gitmedi. Yaprağı
elimle yokladığım zaman, bir yaprağın diğerine yapıştırılmış
olduğunu gördüm.
Yaprağı birbirinden ayırınca, içinde Muhammed
Aleyhisselâm’ın sıfatlarını şöyle yazılı buldum:
“O ne kısa, ne de uzun boyludur.
Beyaz tenlidir.
İki bölük hâlinde örgülü saçlıdır.
İki omuzunun arasında peygamberlik mührü vardır.
Çoğu zaman, dizlerini dikip iki elini kavuşturarak
oturur.
Sadaka kabûl etmez.
Merkebe ve deveye biner.
Davar sağar.
Eskimiş gömleği giyer. Böyle yapan kişi kibirden
uzak olur, işte o böyle yapar.
O İsmail’in soyundandır.
Kendisinin ismi Ahmed’dir!”
Kendisinin sıfatlarını buraya kadar okuyup bitirdiğim
zaman amcam geldi. Yapışık yaprakları ayırdığımı
görünce, beni dövdü ve:
“Şu yaprağı açmak, okumak senin neyine gerek?”
dedi.
Ben:
“Onun içinde Ahmed Peygamber’in sıfatları var”
dedim.
Amcam:
“O artık bundan sonra gelmeyecektir” dedi.

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(153 kelime)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.