En büyük müjde

“O’nun cildine dokunur, sonra ellerimi günlerce koklar, koklardım.”

— Enes bin Mâlik

ABBAS B. MİRDAS naklediyor:
Arefe günü akşamı Hz. Peygamber (asm) ümmetinin
affı ve Allah’ın onlara merhamet etmesi
için duâ etti.
Hz. Peygamber (asm) bu konudaki duâlarını artırınca
Cenâb-ı Allah ümmetinin birbirlerine yaptıkları
zulümden dolayı işledikleri günahlar hariç, kul hakkını
ilgilendirmeyen günahları affettiğini kendisine bildirdi.
Bunun üzerine Hz. Peygamber (asm) şöyle duâ etti:
“Ya Rabbi! Sen zulmeden kullarına, yaptıkları zulümden
dolayı, işlemiş oldukları günahların yerine onlara
sevap vermeye Kadirsin. Ve bu zalim kullarını affetmeye
de Kadirsin.”
O akşam, Cenâb-ı Allah Rasulüne bir şey bildirmedi.
Ertesi sabah Müzdelife’de Hz. Peygamber (asm) duâsını
tekrarladı. Cenâb-ı Allah ona şöyle mukabele etti: “Onları
da affettim.”
Bunun üzerine Rasulullah (asm) gülümsedi sahabelerden
bazıları: “Yâ Rasulullah, niçin tebessüm ettiniz?”
diye sordular. Hz. Peygamber (asm) şöyle buyurdu:
“Allah’ın düşmanı şeytana güldüm; o, Azîz ve Celîl
olan Allah’ın ümmetim hakkındaki duâmı kabul ettiğini
öğrenince feryad-u figân etmeye ve başına topraklar atmaya
başladı.” (Beyhakî)
Ey gönül! Dostun Allah ise ne gam, ne keder… Sen
Allah aşkıyla yanmadığın günlere yan…
•••
Molla Câmi Baharistan’da şöyle der:
“Ey gönül! Eğer bir gün başına bir dert gelirse, dert
ortağı bir dostun olduktan sonra hiç tasa etme. Dost,
insana sıkıntılı gün için lâzımdır. Yoksa iyilik ve ferahlık
günü dost çok bulunur.”
Dost istersen Allah yeter.
Allah diyen aldanmaz. Allah aşkıyla yanan yanmaz.
“Allah dost, toprak post…”
Haydi, hoşça kalınız. Allah ile olunuz. Yolunuz,
“Hamdım, piştim, yandım…” diyenlerin yolu olsun.
Başkasıyla, gayrısıyla değil, Allah aşkıyla olgunlaşınız.
Yanmaz Allah aşkıyla yanan, yanmaz.
Allah aşkıyla yanan yanmaz…

(250 kelime)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.