Kalbim “Rabbim” diyor!

“Allah’ım! Kur’ân’ı akıllarımızın, kalblerimizin, ruhlarımızın nuru ve nefislerimizin de mürşidi yap. Âmin” — Mesnevî-i Nuriye KALBİM bir çocuk gibi. İnliyor, sızlıyor, ağlıyor, bağırıyor. Kalbim paramparça… Bilmem nasıl susturacağım onu… Baş edemiyorum artık. Bediüzzaman’ın ifadesiyle, “merkezinde Vahid-i Ehad’dan başkasını kabul etmiyor.” Çam kozalağından yani bir et…

Sevemez kimse beni, Senin sevdiğin kadar

BİR DÜŞÜN… Çok değil sadece birkaç dakika… Şöyle sıyrıl şu günlük ve gündelik işlerden, şu gölgeler ve sahteler dünyasından. Sonra düşün bir an… Adam gibi düşün, ama ‘düşünen adam heykeli’ gibi değil. İnsanca, mü’mince düşün… Şimdi seni sevenler var ya… Şu seni seviyorum diyenler… Gölge…

“Geçip de aynaya soran var mı?”

VERDİĞİN EMANET ne güzeldi Allah’ım. Onu lâyıkınca taşıyamadım. Yüzüme bakacak gözüm yok. Ellerimde kirlendi emanetin. Elmas iken, âdî bir cama döndü. Kıymetini bilemedim. Kırk-elli yılda eskidi derim, pörsüdü cildim. O güzellikten şimdi bir eser yok. Yok yakınımda kimsecikler şimdi. Bir Sen varsın, bir Sen. Hâlimi,…

Allah aşkıyla yanan, yanmaz

BİRDİR ALLAH, yektir Allah, tektir Allah… Lâ ilâhe illallah… Lâ ilâhe illallah… “Her şeyde bir birlik var. Birlik ise Bir’i gösterir.” (Mektubat, 225) Birdir Allah, yektir Allah, tektir Allah… Lâ ilâhe illallah… Lâ ilâhe illallah… •••

İnsanın neye ihtiyacı var?

Hayatta en büyük mutluluk, kişinin sevildiğini bilmesidir. — Victor Hugo VAKTİNİZ VARSA saymaya kalkın… Bir deneyin hele. Yazmakla bitiremezsiniz. İnsanın neye mi ihtiyacı var? Çok… Her şeye… Ama en başta; Allah’a ve O’nun sevgisine… İnsan, ihtiyacı bitmeyen bir varlık. Elde olmayan ne varsa hepsi ihtiyaçta…