Bir lokma

Medine’de hayasız bir kadın vardı. Erkeklerin
arasına çekinmeden girer ve onlarla mahrem şeyler konuşmaktan geri durmazdı. Bir gün Peygamber Efendimiz (ASM) ile karşılaştı. Resulullah (ASM), bir şeyler yemekteydi.
O kadın: “Bana da bir şeyler ver!” dedi.

Cenab-ı Peygamber Efendimiz (ASM), yediği yemekten bir miktar ona verdi. Ancak o kadın:
“Bunu almam!” dedi. “Bana ağzının içindekini
ver!” Allah Resulü (ASM), ağzındaki lokmayı çıkarıp o kadına verdi.

O kadın, o lokmayı yutar yutmaz, kendisinde bir değişiklik oldu. Titredi, tüm benliğini bir utanma duygusu kapladı. Ve ondan sonra Medine’nin en edebli, en iffetli hanımlarından biri oldu.

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasulallah…
(93 kelime)

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.