Kalpler Seni bilmeli, diller Seni söylemeli

GÖZLER eserlerini görmeli, kalpler Seni bilmeli, hissetmeli; diller Seni söylemeli. Senin güzelliğini dillendirmeli Rabbim! Şehir denen mezarlarda, sıkıştık kaldık, beton yığınlar arasında. Yetiş imdâda. Yetiş derdinin devâsının ne olduğunu bilemeyen bu garip kullarının imdâdına, yetiş! Yıktığını yapamayan, kırdığını onaramayan, dağıttığını toplayamayan, darmadağınık kullarının imdâdına yetiş….

Yarını bekleyen bugünü yaşayamaz

“Kıymetli ömrümüz şu düşüncelerle harcanır gider: Yarın ne yiyeceğim? Kışın ne giyeceğim? ” — Sadi-i Şirazi ODAMDAKİ lambanın ışığı etrafında vızıldayıp duran şu minnacık sineğin de hayatımda bir yeri var. Şu sırtımı yasladığım sandalyenin, şu elimde tuttuğum kalemin, şu bakıp durduğum duvardaki resimlerin, yazıların, şu…

Duyulmuyor kalbin sesi

MEKİK gibi gidip geliyor günler. Geceyi gündüzden ayıramaz olduk… Çıkalım gidelim bir yerlere… Bu arzu hiç biter mi? Çıkalım da peki nereye? Sonunda yine kalbimizle; kendimizle baş başa kalmayacak mıyız? Kaçıyoruz aynalardan. Bir ayna olsaydık, çoktan kırılırdık bu nevi kaçışlardan. Bu öylesine bakışlardan… Hem de…

İnancı olanın yolu kaybolmaz

“Gerçekten Allah’a yakın olan insan güneş gibidir. Baktığı her yerde aydınlık görür. Noksan insan da gece gibidir. Baktığı her yerde karanlık görür.” — Cüneyd-i Bağdadî SAKINILAN göze çöp batar. En çok neden korkar ve kaçarsa insan, ne hikmetse başına o gelir. Ondan sınav olur. Neyi…

Allah ile olan yalnız değildir

YOL HİÇ BİTMESİN isteriz ama biter. Dünya yolculuğu mezarda biter. Aslında orada da bitmez ya, ötesi var. Biri biter, biri başlar. Yolculuğun hakkını vermeli, tadını çıkarmalı insan. Yolun hakkı ise, Yaratanın istediği şekilde yaşamaktır hayatı. Elde imkân ve fırsat varken, yaşadığına aldanmamak, yolculuğunun çok süreceği…

Kalbim “Rabbim” diyor!

“Allah’ım! Kur’ân’ı akıllarımızın, kalblerimizin, ruhlarımızın nuru ve nefislerimizin de mürşidi yap. Âmin” — Mesnevî-i Nuriye KALBİM bir çocuk gibi. İnliyor, sızlıyor, ağlıyor, bağırıyor. Kalbim paramparça… Bilmem nasıl susturacağım onu… Baş edemiyorum artık. Bediüzzaman’ın ifadesiyle, “merkezinde Vahid-i Ehad’dan başkasını kabul etmiyor.” Çam kozalağından yani bir et…

Sevemez kimse beni, Senin sevdiğin kadar

BİR DÜŞÜN… Çok değil sadece birkaç dakika… Şöyle sıyrıl şu günlük ve gündelik işlerden, şu gölgeler ve sahteler dünyasından. Sonra düşün bir an… Adam gibi düşün, ama ‘düşünen adam heykeli’ gibi değil. İnsanca, mü’mince düşün… Şimdi seni sevenler var ya… Şu seni seviyorum diyenler… Gölge…

“Geçip de aynaya soran var mı?”

VERDİĞİN EMANET ne güzeldi Allah’ım. Onu lâyıkınca taşıyamadım. Yüzüme bakacak gözüm yok. Ellerimde kirlendi emanetin. Elmas iken, âdî bir cama döndü. Kıymetini bilemedim. Kırk-elli yılda eskidi derim, pörsüdü cildim. O güzellikten şimdi bir eser yok. Yok yakınımda kimsecikler şimdi. Bir Sen varsın, bir Sen. Hâlimi,…

Allah aşkıyla yanan, yanmaz

BİRDİR ALLAH, yektir Allah, tektir Allah… Lâ ilâhe illallah… Lâ ilâhe illallah… “Her şeyde bir birlik var. Birlik ise Bir’i gösterir.” (Mektubat, 225) Birdir Allah, yektir Allah, tektir Allah… Lâ ilâhe illallah… Lâ ilâhe illallah… •••

İnsanın neye ihtiyacı var?

Hayatta en büyük mutluluk, kişinin sevildiğini bilmesidir. — Victor Hugo VAKTİNİZ VARSA saymaya kalkın… Bir deneyin hele. Yazmakla bitiremezsiniz. İnsanın neye mi ihtiyacı var? Çok… Her şeye… Ama en başta; Allah’a ve O’nun sevgisine… İnsan, ihtiyacı bitmeyen bir varlık. Elde olmayan ne varsa hepsi ihtiyaçta…